|
|
|
|
Dezynfekcja – działanie O3 na bakterie
Terminu ozonoterapia używa się w stosunku do zabiegów, w których wykorzystuje się gaz o nazwie ozon (tlen trójatomowy O3). Działanie ozonu polegające na niszczeniu bakterii i dezynfekcji zostało naukowo udowodnione. Jakie jest działanie ozonu na bakterie z naukowego punktu widzenia?
Ozon (O3) jest naturalną częścią powietrza, ale nie występuje w takim samym stężeniu jak tlen (O2), który stnowi 21% objętości powietrza. Literatura określa bakteriobójcze oddziaływanie ozonu na poziome stężenia 1,5-4,9 ppm. Empirycznie ustalony czas eliminacji kolonii bakterii zawiera się w zakresie 6 do 24 sekund. Urządzenie Prozone wytwarza ozon o stężeniu 140 ppm przy wydatku pompy tłoczącej 2 litry/min co odpowiada wartości 0,3 mg/l przy tym samym wydatku. Do efektywnego leczenia wystarczy minimalna dawka ozonu. Dlatego, Prozone wytwarza tylko tę minimalną ilość. Programy czasowe aplikacji ozonu (6 s,12 s, 18 s, 24 s) zapewniają optymalny rezultat leczenia.
|
|
Działanie ozonu na bakterie
Cząsteczka ozonu jest naładowana zarówno dodatnio, jak i ujemnie. Bakterie są zawsze naładowane ujemnie. Różnica biegunowości powoduje przyciąganie O3) do ściany komórkowej bakterii i w efekcie naruszenie struktury białka ścian komórkowych zostaje „przerwana”.
Komórki ludzkie zaś ze względu na to iż mogą zmieniać potencjał swoich błon oraz maja strukturę cytoplazmy bronią się przed atakiem związków chemicznych ,w tym również ozony, poprzez mechanizm szybkiego wypełniania błony komórki cholesterolem.
Generatory ozonu, które działają zgodnie z zasadą „cichego wyładowania” (np. Prozone), mają potrójne oddziaływanie:
|
|
poprzez utlenianie działają bakteriobójczo, wirusobójczo, grzybobójczo
poprzez natlenianie poprawiają metabolizm i odżywianie tkanek
aktywują system immunologiczny
|
Działanie ozonu na tkankę twardą (np. zęby)
|
Destrukcja bakterii, wirusów i drożdży przy zastosowaniu ozonu jest utrudniona ze względu na bariery przenikania. Mechaniczne lub chemiczne przygotowanie tkanki twardej (np. w przypadku próchnicy zniesienie warstwy przenikania piaskarką) umożliwia dotarcie ozonu do miejsc zainfekowanych i eliminacje wirusów i bakterii. Zastosowanie samego ozonu bez procesu zniesienia barier może zakończyć się powodzeniem jedynie wtedy, gdy gaz dotrze bezpośrednio do bakterii, tj. w przypadku powierzchownej próchnicy na dostępnych powierzchniach i w szczelinach.
|
|
|
Działanie ozonu w tkance
|
Ozon przenika przez błonę śluzową do tkanki nabłonkowej i atakuje znajdujące się tam zarazki w ciągu kilku sekund. Tlen atomowy powstały podczas rozpadu ozonu reaguje ze znajdującymi się w błonie komórkowej: nienasyconymi kwasami tłuszczowymi, fosfolipidami, białkami zawierającymi cysteinę, metioninę, histydynę powodując destrukcję błony komórkowej bakterii i redukcję miejscowych stanów zapalnych.
|
|
|
|
|
|
|
Polecane strony
Doddaj do ulubionych
Mapa Strony
Drukuj stronę
