|
|
|
|
Planowanie pozycjonowania implantów za pomocą szablonów chrurgicznych
Planowanie pozycjonowania implantów za pomocą np. szablonów chrurgicznych jest niezbędne dla uzyskania przewidywalnych rezultatów leczenia. Szablony pozwalają zarówno początkującym jak i doświadczonym implantologom zapobiec powikłaniom w postaci późniejszej utraty kości wyrostka jak i pozwalają na wykonanie prawidłowego uzupełnienia protetycznego na implantach. Alternatywą dla szablonów chirurgicznych jest tzw. system IDC z możliwością ustalenia indywidualnych ustawień parametrów pracy.
Raport użytkownika: Dr. Neugebauer, Dr. Karapetian, Dr. Lingohr, Univ. Prof. Zöller (Cologne)*
|
Zostało dowiedzione, że odległość pomiędzy implantem a zębem pacjenta powinna wynosić 1,5 do 2mm, natomiast odległość pomiędzy dwoma implantami powinna wynosić 2 do3mm. Zachowanie odległości jest istotne ze względu na jak najmniejszą późniejszą utratę kości wyrostka. Odległości te powinny być uwzględnione przy planowaniu i przy nawiercaniu łoża implantu.
W planowaniu pozycjonowania implantów należy uwzględnić również ich średnice które mogą wahać się w granicach od 2,8 do 6,5 mm, a nawet dochodzą do 7mm w zależności od systemu implantologiczego. Praktycznie oznacza to wszystkie te dane czyli odległości i średnice implantów powinny być uwzględnione już na etapie nawiercania wiertłem pilotowym.
W przypadku dwóch implantów o średnicach 3mm i 3,4 mm i odległości pomiędzy nimi 3mm, odległość pomiędzy środkami implantów czyli miejscami w których rozpoczynamy preparację powinna wynosić 6.2 mm. Natomiast w przypadku implantów o średnicach 4,5 mm i 5,5 mm i odległości pomiędzy nimi 3 mm miejsca wstępnego nawiercania powinny znajdować się w odległości 8 mm od siebie. Oznacza to, że na etapie planowania pozycjonowania implantów musimy dokonać matematycznych obliczeń, które pozwolą na dokładne ich usytuowanie w kości.
|
lewa: Nawiercanie łoża implantu w okolicy zęba 14 za pomocą dystansera B i wybór zblokowanego dystansera do nawiercania łoża w okolicy 15 z uwzględnieniem wymogów protetycznych. prawa: Połączenie dystansera 2 z wyznacznikiem dystansowym i kątnicą.
lewa: Umocowanie wyznacznika dystansowego w okolicy 15 za pomocą pinu osadzonego w miejscu wstępnej preparacji 14. prawa: Osadzanie implantu 14 we właściwej odległości od 13 i z zachowaniem odległości od łoża imlpantu 15.
|
Dla takich przypadków W&H proponuje tzw system IDC, jest to system wyznaczników dystansowych. System jest kompatybilny z kątnicą imlantologiczną W&H i dzięki wewnętrznemu mechanizmowi sprężynowemu i trzem rozmiarom dystanserów pozwala na precyzyjne nawiercanie wstępne zawsze z zachowaniem odległości 2 mm pomiędzy zębem a implantem oraz z uwzględnieniem jego średnicy. Miejsce wstępnej preparacji dla pierwszego implantu jest wykorzystywane dla osadzenia pinu stabilizującego następny dystanser który również umieszcza się na kątnicy, w tym przypadku dystanser umożliwia zachowanie odległości 3 mm pomiędzy dwoma implantami z uwzględnieniem ich średnicy. Zastosowanie systemu pozwala na umieszczanie kolejnych implantów we właściwej odległości i tym samym na zachowanie jak największej ilości kości w wymiarze poziomym oraz na osadzenie prawidłowego uzupełnienia protetycznego.
|
|
* Źródło: Implantology Journal of the DGZI (German Association of Dental Implantology).
|
|
|
|
